De rente zette in 2008 de dalende trend opnieuw in vanaf een top rond 4,85% en zakt steeds verder weg richting het vriespunt van een barre Kondratieff-winter. De 3- tot 5-jaarsrente heeft zelfs een nieuw dieptepunt bereikt. De onverantwoorde grote uitgaven van minister ‘W-Alt-A’ Bos, de garanties aan ING, de vele injecties bij branchegenoten, de verhoging van de NHG, alsmede het depositogarantiestelsel, kunnen vroeg of laat rampzalige gevolgen voor de belastingbetaler hebben. Toenemende rentelasten uit hoofde van de sterk toenemende staatsschuld, alsmede de aflossingsbedragen van de ‘BV Nederland’, hangen nog altijd als een zwaard van Damocles boven het hoofd van de belastingbetaler. Wouter Bos gaat maar door in zijn poging de staatsuitgaven (verder) te laten ontsporen. De vaststelling van het nieuwe beloningsbeleid (verdubbeling vaste salarissen bij een decimering) van ABN Amro is daar een recent voorbeeld van. Tegen de commissie-De Wit stelde hij echter geen fouten te hebben gemaakt in de manier waarop hij is omgegaan met de kredietcrisis en later de financiële crisis. Wellicht dat hij liever spreekt van blunders dan van fouten. Wel stelde Bos eindverantwoordelijke te zijn in de hele kwestie.