Grenzen aan de groei

Op 13 mei 2009, toch al weer ruim drie jaar geleden, schreef ik een enorm stuk tekst over de grenzen die we als mensheid aan het bereiken zijn. Toen was het nog vrij snel na het uitbreken van de crisis in 2008, toen voedsel in Azië extreem in proijs steeg en heel wat mensen in Vietnam, Laos, Cambodja etc honger leden omdat de prijs van rijst de pan uit rees.
Nu we in Nederland nog weer een kans gaan krijgen een nieuwe regering te kiezen kunnen we ons afvragen wat voor soort regering we ons zouden wensen.

Een regering die het probleem ontkend en dus oplossingen zoekt die zeker problemen gaan creëren, of een regering die zich in ieder geval al lijkt te realiseren dat er wat gedaan moet worden.
Ik heb weinig hoop op veel politici die het juiste inzicht al hebben, laat staan op een regering die het juiste zal doen.
Het enige dat ik kan constateren drie jaar nadat ik het artikel schreef is dat er veel minder aandacht voor de onderwerpen is dan drie jaar geleden.
We maken ons nu zorgen over de Euro, over de welvaart. We maken ons nu geen zorgen over de grenzen van de wereldwijde groei. Sterker nog, Europa moet volgens de politici groeien, moet economisch sterker worden en dus meer produceren.
Voor Europa misschien de goede weg, voor de mensheid als geheel kan het wel eens precies het verkeerde medicijn zijn. Groei door niet te groeien is geen item tegenwoordig.
Er is één geluk. We praten in Europa alleen over groei. Voor de mensheid als geheel is het misschien wel goed dat het hier alleen bij praten blijft...
Lees hier het artikel van indertijd nog eens even: http://deanderewaarheid.blogspot.nl/2009/05/grenzen-aan-de-groei.html